Архіў навінаў
27.12.2016 Грамадства">
27.12.2016 Грамадства<
«Калі б не заробак мужа, я б кармілася «Ролтанам»
 
Сацыяльны педагог у Баранавічах распавяла пра заробак 300 рублёў.
 
Жыхарка Баранавічаў, некалькі гадоў працуе сацыяльным педагогам у адной са школ, распавяла intex-press.by, чаму яна гатуе ежу на некалькі дзён наперад, для чаго сочыць за зменамі тарыфаў і на чые грошы купляе адзенне.
 
Стаць настаўнікам я марыла з дзяцінства, хаця ў маёй сям'і ніхто не працаваў у гэтай прафесіі. У выхадныя збіраліся з суседскімі дзецьмі ў каго-небудзь дома і гулялі ў «школу». Настаўнікам, натуральна, была я. З сшыткаў рабіла «вучням» дзённікі і за кожны ўрок ставіла ацэнкі.
 
Памятаю, доўга прыдумляла сабе аўтограф. Мне здавалася, што ў педагога подпіс павінны быць больш складаны, каб ніхто не змог яго падрабіць. Трэніравалася на шпалерах, на мамчыных дакументах, праз чаго потым мяне лаялі, тыдзень не куплялі прысмакі і не дазвалялі глядзець тэлевізар.
 
Цяжка маральна
 
Паступіць у ВНУ было не складана – школу я скончыла на выдатна. Выбрала спецыяльнасць «настаўнік пачатковых класаў» з дадатковай спецыялізацыяй «сацыяльны педагог». Пасля заканчэння ВНУ стала працаваць сацыяльным педагогам.
 
У мае абавязкі ўваходзіць праца з так званымі нядобранадзейнымі сем'ямі і са школьнікамі, якія ўчынілі злачынствы і правапарушэнні. Прапрацаваўшы не адзін год, магу сказаць, што праца не з лёгкіх. Даводзіцца праз сябе прапускаць праблемы бацькоў і вучняў з маёй школы, унікаць у сямейныя канфлікты. Часта прыходзім дадому да сем'яў, якія стаяць у нас на ўліку, глядзім, як яны жывуць, ці ёсць усё неабходнае для дзяцей. Калі ўсё зусім дрэнна, забіраем дзяцей з сям'і. Маральна ўсё гэта вельмі цяжка.
 
Ад папер галава кругам ідзе
 
Шмат сіл і часу сыходзіць на афармленне ўсіх дакументаў па працы. Напэўна, ні ў адной прафесіі такой колькасці папер няма. Правёў з дзіцем гутарку – складзі пратакол, схадзіў да яго дадому – напішы акт. Плюс розныя справаздачы па працы, планы, сацыяльныя пашпарты, запыты ў разнастайныя інстанцыі. Часам ад гэтых папер галава кругам ідзе: нічога б не забыць, не пераблытаць і пры гэтым паспець не толькі ўсё гэта напісаць, але і выканаць.
 
Мой графік працы – з васьмі гадзін раніцы да пяці вечара. Гадзіну – на абед. Працаваць даводзіцца не толькі з панядзелка да пятніцы, але і па суботах. Дзяжурыш на школьных дыскатэках, на вялікіх гарадскіх мерапрыемствах з удзелам школьнікаў, ездзіш у міліцыю, калі дапытваюць непаўналетніх. Бывае, што сыходзіш на працу з раніцы, а прыходзіш уначы.
 
Заробак не адпавядае складанасці працы
 
Мой заробак – блізу 400 рублёў. І гэта з улікам катэгорыі і двух гадзін гуртка ў тыдзень. Калі б не яны, я б, напэўна, атрымлівала блізу 300.
 
Я думаю, заробак зусім не адпавядае складанасці працы, якую даводзіцца выконваць. Муж ужо шмат разоў казаў, каб я звальнялася, але пакуль працую. Хоць нейкі ўклад у сямейны бюджэт уношу. Як кажа мая мама, зарабляю сабе на калготкі і касметыку, і тое добра.
 
Кармілася б «Ролтанам»
 
Палова майго заробку сыходзіць на прадукты. Пакупкі раблю ў краме побач з домам, куды заходжу па дарозе з працы. Купляю па дробязі і самае неабходнае – хлеб, малако, невялікі кавалачак каўбасы – і за дзесяць рублёў не было. А асноўныя выдаткі на прадукты бярэ на сябе муж. Калі б не ён, на свой заробак я харчавалася б адным «Ролтанам».
 
Разам з мужам, як правіла, у выхадныя ідзем на рынак і закупляем на тыдзень мяса, гародніну, садавіну. Атрымліваецца і танней, і смачней, чым у краме. У нядзелю стараюся прыгатаваць на некалькі дзён наперад, каб можна было пасля працы хутка разагрэць і адпачыць, а не стаяць ля пліты. Амаль ніколі не купляем паўфабрыкаты. Муж з дзяцінства любіць хатнюю ежу і мяне прывучыў да гэтага.
 
Кантралюю плацяжы
 
Істотная частка майго заробку сыходзіць на камуналку. Яе аплачваю я, бо мая картка падключана да інтэрнэт-банкінгу. Муж гэтым найноўшым тэхналогіям не вельмі давярае і нічога ў іх не разумее. Усе плацяжы я строга кантралюю. Гляджу, каб не перавысіць дапушчальныя ліміты і не пераплачваць. Сачу за змяненнем усіх тарыфаў, асабліва на мабільную сувязь і хатні інтэрнэт. Яны часта мяняюцца, і, калі з'яўляюцца больш выгадныя тарыфы, я пераходжу на іх.
 
Шырспажыў не патрэбен
 
Адзенне мы з мужам купляем выключна на яго грошы. Калі трэба купіць штосьці істотнае, напрыклад, вопратку, спачатку я хаджу па крамах, рынках – прыцэньваюся, выбіраю. А потым ужо разам з мужам ідзем за пакупкай. Галоўнае для мяне – каб рэч была якаснай і сядзела добра. Хай у мяне ў шафе будзе адно дарагое паліто, чым шмат шмотак а-ля шырспажыў, якія пасля першага мыцця прыйдзецца выкідваць.
 
Аналагічна падыходжу да выбару касметыкі: купляю толькі правераныя і якасныя сродкі. Дэкаратыўнай касметыкай асабліва не захапляюся: у мяне ў касметычцы толькі пудра, туш і бляск для вуснаў.
 
А вось шампуні, бальзамы для валасоў, маскі для твару я купляю амаль кожны месяц.
 
https://charter97.org/be/news/2016/12/26/235593/